Meer dan recht alleen

Prisma maakt zich hard voor rechten van mensen met een beperking. Op 10 december 2015, de dag van de mensenrechten, ondertekende Prisma dan ook samen met cliënten en vertegenwoordigers het VN-verdrag over dit onderwerp. Op dat moment startte ook het project 'Meer dan recht alleen'.

Doel van het  project, 'Meer dan recht alleen'  is om onze eigen organisatie naast de lat van de rechten van de mens te leggen. Wat doen we zelf eigenlijk al aan en wat zijn verbeterpunten? In het project staan drie thema's centraal namelijk privacy, gelijkwaardigheid en toegankelijkheid. De hele organisatie werd aangespoord om in hun dagelijkse werkzaamheden na te denken over en aan de slag te gaan met deze thema’s. Binnen twee locaties, zogenaamde proeftuinen, werd versneld aan de slag gegaan. Deze locaties werden ook actief gecoacht. 

In samenwerking met Hogeschool Zuyd meten we ook daadwerkelijk de huidige stand van zaken en de vooruitgang die we boeken. Zowel clienten, medewerkers, vrijwilligers, het management, teamleiders en medezeggenschapsorganen worden bevraagd en meegenomen in de onderzoeken. Ben je benieuwd naar de metingen en de uitkomsten ervan? Neem dan contact op met projectleider Rianne van Beurden, rvanbeurden@prismanet.nl 

Handje PsletmebeOnze proeftuinen

{hidden}Twee locaties binnen Prisma zijn geselecteerd als proeftuinen. De medewerkers, netwerk en cliënten van, Hazepad 3 en Dr. Mollerstraat, gaan versneld aan de slag om te kijken of we recht doen aan de rechten van onze cliënten en waar we deze nog kunnen vergroten. Met beide woonvoorzieningen is er een bijeenkomst geweest waarin is bepaald met welke thema's de locaties gaan starten. Twee kernvragen die we hebben gesteld: "Heb ik het recht om…?" en "doe ik recht aan….?"

Op Hazepad 3 is ervoor gekozen om cliënten te begeleiden om meer zelfstandig de maaltijden te laten kiezen en op de Dr Mollenstraat kijkt men naar de al dan niet noodzakelijke inzet van nachtzorg en waar dit misschien anders zou kunnen. Eigen keuzes maken en privacy versus veiligheid, dat is waar het over gaat.

VERHALEN UIT DE PROEFTUINEN:
Om van elkaar te leren delen we mooie voorbeelden. 

Verhaal 1: Max vertelt 
3-4 jaar geleden ben ik in een psychose terecht gekomen, ik ben onderuit gegaan en daarmee voor 95% afhankelijk geworden van mijn vader.

Daarvoor ging ik als ieder ander mens zonder beperkingen, door het leven.
Nu ga ik door het leven als een mens met beperkingen.

Mijn beperking bestaat uit het feit dat mijn draagvlak verminderd is en dat ik meer tijd nodig om bijvoorbeeld mijn problemen op te lossen. 
Voor mijn psychose had ik snel voor mezelf helder wat ik met mijn probleem kon doen, nu heb ik daar een dag voor nodig.
Ik ben me bewust van mijn beperkingen, maar ik heb ook beperkingen opgelegd gekregen vanuit maatschappelijke optiek, beeldvorming die er is over mensen die b.v. een behandeling hebben gehad bij de GGZ.
Mijn vader heeft mij onvoorwaardelijk gesteund in dit proces, hij is in mij blijven geloven en dat is mijn redding geweest.
Na de behandeling van mijn psychose binnen de GGZ, ben ik binnen Prisma komen wonen, omdat mijn vader ziek werd. Ik kwam als crisis op een voorziening terecht met een dossier.
Dat dossier is gevuld geweest met informatie wat geen recht deed aan mij, als mens.

Regie en Privacy
Ik heb binnen Prisma op een aantal voorzieningen gewoond en totaal twee verschillende vormen van ondersteuning ervaren.
Op een voorziening heb ik ervaren dat ik geen inbreng mocht hebben in mijn ondersteuning, ik had geen sleutel, ik kon niet alleen in gesprek zijn met mijn vader, ik moest mee eten.

En zo kan ik nog wel even doorgaan.
De invloed van begeleiders was dermate groot en ik heb niet ervaren dat ze mij zagen als mens, als persoon.
Het ging slecht met mij in die periode en ik was erg ongelukkig.
Op een gegeven moment heb ik bij mijn vader aangegeven als het zo moet, dan wil ik niet meer leven.
Ik ben toen via een voorziening in Oosterhout, terecht gekomen in mijn huidige woning, mijn thuis kan ik nu zeggen.

Dossier of mens?
Hier heb ik een kans gekregen, mijn dossier werd in de kast gelegd, er werd naar mij geluisterd en ik mocht een inbreng hebben in mijn ondersteuning.
Ik ervaar een “normale omgeving”, ik ervaar dat mensen eerlijk naar me zijn, ik wordt gezien als mens.
Deze omgeving maakt dat ik mij kan ontplooien, dat ik weer perspectief ervaar en maakt dat ik nu in staat ben voor mezelf te zorgen en voor mijn zieke vader te zorgen.
Ik ben weer mens, ik heb een thuis.
Max wil Karlijn en Humphrey bedanken; ik wil op deze manier mijn waardering en respect laten zien die ik voor hen heb.
Dank je wel Max dat je jouw verhaal wil delen met ons. 

_______________________________________________________

Verhaal 2: Bezoek aan de nachtzorg

Een aantal bewoners op de Mollerstraat had iets belangrijks aangegeven : Elke nacht kunnen wij via de intercom contact hebben met de nachtzorg, maar we hebben deze mensen nog nooit ontmoet, en we zijn ook nieuwsgiering naar hoe hun werkplek eruit ziet. Dit was een goed signaal, en er is snel een bezoek aan de nachtzorg geregeld.

Eindelijk was het zover en gingen een aantal bewoners samen met twee medewerkers en twee familieleden naar de nachtzorg. Miriam Huijts en iemand van de Hogeschool waren vanuit de projectgroep 'Meer dan recht alleen' ook mee gegaan. De nachtzorg zorgde voor een hartelijk ontvangst met koffie en iets lekkers. Er werd uitgelegd hoe de nachtzorg te werk gaat en er werd door twee medewerkers een toneelstukje gedaan waarbij men daadwerkelijk liet zien, hoe het inluisteren en het meekijken er uit ziet.

Meekijken op de schermen
De nachtzorg stelde ook vragen aan de cliënten, zodat het ook interactief werd. Men liet op de schermen zien hoe er geobserveerd werd.  Ook de familieleden hadden vragen aan de nachtzorg. Voor de familieleden was het ook verhelderend, zij hadden vooraf geen idee hoe de nachtzorg werkt. Het werd duidelijk dat de nachtzorg met heel veel zorgvuldigheid haar werk doet. Waarbij de privacy en de veiligheid voor cliënten geborgd wordt. Sommige cliënten stelden vragen en andere cliënten keken rustig toe. Na een uur werd de bijeenkomst afgesloten en vertrokken de cliënten naar hun woonvoorziening.  Zowel de nachtzorg als de bewoners van dr Mollerstraat kijken terug op een interessant en leerzaam bezoek. 

Handje PsletmebeTerugblik op een jaar Meer dan Recht Alleen

Handje PsletmebeDe foto-expositie PS LetMEbe

 

Bel ons!088 7702200