Zorg en vasten in balans

20-02-2026

Amal en Idja over werken in de zorg tijdens de ramadan

De ramadan is deze week van start gegaan. Hoe combineer je een drukke dienst in de zorg met het vasten? Amal en Idja delen hun persoonlijke ervaringen over werken in de zorg tijdens de ramadan. Over innerlijke kracht, begrip van collega’s en cliënten, en kleine gebaren die een groot verschil maken.

Hoe ervaren medewerkers het werken in de gehandicaptenzorg bij Prisma?

Werken in de zorg betekent iedere dag inspelen op verschillende uitdagingen. Soms zijn die praktisch, soms persoonlijk en soms vragen ze om extra begrip of flexibiliteit van collega’s.

Wat de situatie ook is, samen zoeken we naar een goede balans tussen professionele zorg en ruimte voor ieders achtergrond en behoeften. Binnen deze brede context delen we verhalen en ervaringen, zoals over werken in de zorg tijdens de ramadan.

Amal Abakkari, begeleider niveau 4 binnen Prisma

Ik ben Amal en inmiddels al zes jaar werkzaam bij Prisma op Kievitsvlucht 4-1. Wat deze periode bijzonder maakt, is hoe de ramadan binnen de zorg wordt ervaren en hoe bewoners en collega’s hier op een respectvolle en betrokken manier mee omgaan.
De ramadan is een periode van bezinning en bewust leven, die goed te combineren is met het werk in de zorg. Tijdens een werkdag wordt er niet gegeten en gedronken van zonsopgang tot zonsondergang. In de zorg, waar het werk soms fysiek en mentaal intensief is, vraagt dat om extra energie en focus. Toch geeft het vasten ook kracht.
Wat deze maand extra bijzonder maakt, is het begrip vanuit de omgeving. De bewoners op de woning weten wat de ramadan inhoudt en houden daar rekening mee. Dat zorgt voor een fijne en respectvolle sfeer.

Amal (rechts) tijdens het suikerfeest

Verbonden werken tijdens de ramadan

Ook collega’s laten zien hoe verbindend deze maand kan zijn. Sommigen kiezen er bewust voor om pas samen te eten wanneer het vasten is gebroken. “Amal, dan eten we gewoon met jullie mee, dat is veel gezelliger,” zeggen ze dan. Kleine gebaren, maar ze voelen groots.

Wanneer het Eid al-Fitr (Suikerfeest) is, wordt er iets lekkers meegenomen voor bewoners en collega’s. Tijdens het koffiemoment ontstaat er samen een klein feestje, waarin delen en verbondenheid centraal staan.

 

Foto: Collega, bewoner en Amal (helemaal rechts) samen aan de thee.

Idja Marasabessy, trajectbegeleider binnen Prisma

In het begin moest ik wennen aan werken in de zorg tijdens de ramadan. De eerste tien jaar draaide ik onregelmatige diensten. In die periode viel de zonsondergang vaak laat in de zomer en at ik soms pas na 21.00 uur. Inmiddels werk ik overdag en dat maakt het een stuk makkelijker om mijn werk met het vasten te combineren.
Tijdens een drukke dienst helpt de ramadan mij juist. Het vasten geeft mij spirituele kracht. Mijn zelfbeheersing en discipline worden getest en dat geeft mij innerlijke rust. Die rust neem ik mee in mijn werk. Het helpt mij om gefocust en kalm te blijven, ook op drukke momenten.

Foto Idja

Herkenning en verbondenheid op het werk

Door de jaren heen heb ik veel betrokkenheid ervaren. Cliënten zijn vaak degenen die mij eraan herinneren dat de vastenmaand eraan komt. Dat voelt bijzonder.

Tijdens de lunchpauze schuif ik later aan tafel en in de eerste dagen leg ik uit waarom ik niet eet of drink. De meeste collega’s reageren met begrip. Soms zijn mensen verbaasd, vooral omdat ze niet verwachten dat ik moslim ben. Binnen het activiteitencentrum zie ik steeds meer cliënten die ook moslim zijn. Dat zorgt voor herkenning en een gevoel van verbondenheid.

 

 

Foto: Idja (rechts) samen met familie en vrienden aan de lekkernijen.

Meer leuke blogs lezen?